Woost werd in Het Parool ‘Nederlands best bewaarde geheim’ genoemd. Wat mij betreft klopt dat: ik kende Woost niet. Nooit van gehoord. Maar mijn interesse was gewekt, toen ik een klein clipje van de band zag, aan het werk in de studio voor de opnames van hun vierde cd, in ‘De Wereld Draait Door’.
Het was de aankondiging voor het éénminuutoptreden van Marike Jager. ’6 Minutes South’ verschijnt namelijk op haar platenlabl ‘Morning Coffee Records’. De clip toont het intro van het titelnummer van de nieuwe cd en ik was gelijk verkocht. ‘Then we broke up on a beautiful day in december, which ment that we didn’t get to share all our everyday stuff anymore…’ Een prachtig ballade-achtig begin, dat me wel heel sterk aan The Beatles deed denken, ware het niet dat het dan wel één van de betere nummers van de Fab Four zou zijn. In ieder geval een begin dat mij deed besluiten blind (bij wijze van spreken natuurlijk…) de nieuwe cd te kopen.
Het intro is wel een beetje verneukeratief. Ik verwachte een mooi, gedragen, melodieuze ballade, maar het intro is slechts een opstap naar een stevig rocknummer. En waar ik een plaat vol melodieuze popliedjes verwachtte, blijkt het meer om een stevige rockband te gaan.
Maar goed, dat ligt aan mij, want Woost heeft al drie albums uitgebracht, dus ik had beter kunnen weten. En de titel ‘best bewaarde geheim’ is toch niet geheel onterecht. ’6 Minutes South’ laat namelijk een gedreven rockband horen, die de klasse heeft mooie nummers te schrijven, die stevig uit de hoek komen. Nee, het is geen hardrock. Denk meer aan ‘The Bends’ van Radiohead.. Of, voor de mensen die Moss onlangs live hebben gezien, denk aan de stevige live-uitvoering van die band.
Het kan geen toeval zijn dat een band als Woost kennelijk in de marge bezig is. Ik bedoel daarmee niet dat ze geen groter publiek verdienen, ik bedoel daarmee dat de Nederlandse popmuziek floreert als nooit tevoren en het niet mogelijk is al het moois en prachtigs dat uitkomt bij te houden. Voor Woost is dat wellicht ook de tragiek van het muzikantenbestaan, want je kan dus ook ondergesneeuwd raken. Was de band tien jaar eerder met deze cd gekomen, dat waren ze nu geheid heel groot geweest.
’6 Minutes South’ is namelijk een indrukwekkende plaat, die een band laat horen die op de toppen van haar kunnen is en die verschrikkelijk veel talent in huis heeft. Het doet ook verlangen naar een live-optreden. Moss verrastte mij onlangs met hun optreden in Underground, omdat de stemmige popmuziek live zo stevig werd neergezet en zoveel verrassingen bood, dat Moss wat mij betreft met stip binnenkomt in de top vijf van ‘Beste Nederlandse livebands aller tijden’. Woost staat nog niet in een top vijf, maar ik ben ook nog niet klaar met ’6 Minutes South’, want de plaat groeit op je en laat elke beluistering weer nieuwe dingen horen. En kennelijk kan ik nog drie mooie Woostplaten scoren. Dus wordt het hoog tijd voor een groter publiek voor deze Nederlandse band.
Woost – ’6 Minutes South’
Comments are closed.
